Κακόπετρος

Νίκος Μαρκετάκης

…δεν έχει ο Νάδης καπηλειά μούδε και χαροκόπους, μούδε και σημαδότοπους να σημαδεύου οι γιάντρες…
Δεν έχει, και δε σου χρειγιάζουνται αείμνηστε Κωστή Θεοδωράκη, γιατί πάντα στη ζωή σου ήσουν σεμνός και χαμηλών τόνων.Ενα λιτό και απέριττο καφενεδάκι θα βρεθεί σίγουρα, για να σμίγετε με τον Κοτσιφονικόλα, τον Δρακουλομάνο, τον Τσιχλογιάννη,τον Τσιχλονικολάκη,τον Δεσποτονικόλα, τον Μαρκετοστρατή, τον Περοθοδωρή, τόσους και τόσους άλλους αείμνηστους χωριανούς μας νωρίς νωρίς το απόγευμα…Εφυγες πλήρης ημερών, και αξιώθηκες να αναθρέψεις και να γνωρίσεις με την σύζυγό σου, παιδιά και εγγόνια Ακαδημαικούς πολίτες όλους, και παραδείγματα στην κοινωνία! Εχοντας το θείο χάρισμα της φωνής, το αφιέρωσες ολοκληρωτικά σαν Ψάλτης στην Ενορία του χωριού μας.Δεν δέχτηκες την δεκαετία του ΄60 την δελεαστική προσφορά από Κεντρικό Ι.Ν. της Πόλης για Πρωτοψάλτης,ούτε ακολούθησες την επόμενη δεκαετία τα κελεύσματα για να ψάλλεις σε Ιερό Ναό των Αθηνών….Παρέμεινες εθελοντικά, εκούσια και ανυστερόβουλα καλλικέλαδος Ψάλτης στην μικρή μας Ενορία για πάντα…Με τον χωρίς περιστροφές καθαρό λόγο σου, με τις αστείρευτες γνώσεις σου όχι μόνο στην παράδοση, στο Ριζίτικο τραγούδι αλλά και σε όλο το φάσμα των γνώσεων,κοινωνικών, ιστορικών πολιτικών κ.λ.π. έμεινες προσωπικά σ΄ εμένα ένα παντοτινό σημείο αναφοράς! Δεν θα ξεχάσω, εκτός από τις συμβουλές που μου έδινες όταν σε ρωτούσα για διάφορα πράγματα, τις φράσεις που συνήθως μου έλεγες διακριτικά, όταν συναντιόμασταν σε κάποια χαροκοπιά στο σπίτι της κόρης και του γαμπρού σου:…Κάτσε κοντά, για να πούμε το τραγούδι οντεν ‘ερθει η γιώρα….Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει…Θερμά συλλυπητήρια και υπομονή στους οικείους σου….

Leave a Reply